laatste-rustplaatsWe verwachten dat Mathias nog voor het einde van het jaar, zijn definitieve rustplaats zal krijgen. Het was zijn laatste wens om begraven te worden en nu, na 3 maanden, zijn wij ook tevreden dat dit Mathias zijn laatste wens was, wij vinden daar nu ook momenten van rust, verdriet & nabijheid ; Het wordt lichte, wit-beige marmer, en een glasplaat met het ontwerp dat je hiernaast ziet. Duur, ja, en mede dankzij jullie hulp mogelijk. Wij hopen dat iedereen er vrede mee kan nemen dat wij hieraan een substantiëel deel van jullie giften gespendeerd hebben. (zie balance)

1 November, Allerheiligen … Onze eerste. Al enkele dagen eerder hing die sfeer, met de bijhorende drukte daar al rond. Surrealistisch dat wij daar (ook) onze zoon komen bezoeken. Zijn graf ziet er niet uit, maar dat veranderd binnenkort gelukkig.

 

 

img-20150810-wa0001

Gisteren zijn we met zijn allen naar Bobbejaanland geweest. Was ook niet evident; De foto hiernaast was ons eerste bezoek aan Bobbejaanland met Mathias tijdens zijn ziekte. Op het einde van de zomer ’15, toen Mathias, na de operatie in ‘goede’ conditie was, en zo blij was om eindelijk terug leuke dingen te kunnen doen. De laatste keer met Mathias was in de lente ’16, maar toen heb ik hem veel op mijn rug moeten dragen, al heeft hij toen ook veel plezier gehad (geen foto’s van).

En dan deze keer … zonder onze Mathias … met momenten best zwaar, maar gans het gezin heeft zich goed gehouden, en toch ook een leuke dag gehad, maar op onze ‘Mathias – verdriet’ manier ….

 

 

 

img_1111We willen ook nog delen hoe het allemaal begon met onze dikke vriend ; Hier zie je hem op dag 10 van zijn veel te korte leven. Net terug van het moederhuis, en nog maar 2,7 kg, omdat hij met de borstvoeding niet genoeg binnenkreeg, maar na enkele dagen aanvullende flessenvoeding ging het al een pak beter … Eigenlijk wilden ze hem terug opnemen …. toen al, waren de meningsverschillen met de medische staf al daar …